INTERPRETACJE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

Ogólny nadzór w sprawach podatkowych sprawuje Minister Finansów. Zadaniem Ministra Finansów jest m.in. dążenie do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy skarbowe i organy kontroli skarbowej. Minister Finansów - w myśl art. 14 Ordynacji podatkowej -uprawniony jest do dokonywania urzędowej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Interpretacje te zamieszczane są w Biuletynie Skarbowym Ministerstwa Finansów. Interpretacje te mają charakter ogólny; nie wiążą one przy tym ani podatnika, ani tym bardziej sądów rozstrzygających skargi na decyzje ostateczne w sprawach podatkowych. Interpretacje te wiążą natomiast organy podatkowe w tym sensie, że niezastosowanie się do nich może pociągać za sobą odpowiedzialność służbową pracowników administracji podatkowej. Jednakże fakt niezastosowania interpretacji Ministra Finansów przy wydawaniu decyzji przez organ podatkowy nie stanowi przesłanki jej wzruszenia. Urzędowa interpretacja nie może stanowić samoistnej podstawy decyzji w sprawie podatkowej.
Pisemne informacje o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego wydawane są też przez organy podatkowe I instancji. Z żądaniem wydania takiej informacji wystąpić może podatnik, płatnik lub inkasent podatku. Istnieją tu jednak dwa istotne ograniczenia.
Po pierwsze, żądanie dotyczyć może jedynie sprawy indywidualnej, tj. mającej związek z realiami, w jakich funkcjonuje podatnik. Po drugie, organ podatkowy nie jest obowiązany do udzielenia informacji w sytuacji, gdy dotyczy to sprawy w której wszczęto już postępowanie podatkowe bądź kontrolę podatkową. Po trzecie, podatnik występując z żąda-
niem udzielenia pisemnej informacji jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie. Jeżeli organ podatkowy, do którego żądanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, przekazuje je niezwłocznie organowi właściwemu, zawiadamiając o tym wnoszącego żądanie.
Zastosowanie się podatnika do urzędowej interpretacji prawa podatkowego nie może mu szkodzić. Można przez to rozumie, że w wypadku, gdyby taka ewentualność zaistniała, organ podatkowy powinien wykorzystywać wszystkie dostępne mu mechanizmy obniżania bądź znoszenia obciążeń podatkowych w celu zapobieżenia szkodzie, jaką poniósłby podatnik. Należy do nich niewątpliwie zaniechanie ustalania zobowiązań podatkowych, zaniechanie poboru podatku, umorzenie za-ległości podatkowych bądź odsetek za zwłokę. Nieprawidłowa interpretacja nie zmienia bowiem samych reguł opodatkowania i zakresu obowiązku podatkowego, a w konsekwencji zobowiązania podatkowego podatnika.